Getuigenissen

Getuigenissen

------------ APRES LEUR WEEK-END ------------

Hier volgen enkele getuigenissen van “Nieuwe strijders” die ons vertellen wat het weekend hen heeft gebracht.

------------ PRIX RON HERING ------------

Al meer dan 20 jaar zet het ManKind Project nieuwe strijders in de schijnwerpers die overal ter wereld dienstbare missies uitvoeren.

Sinds 1998 wordt de Ron Hering-prijs voor humanitaire inzet elk jaar uitgereikt aan een “Nieuwe Strijder” uit elke regio/zone die een uitzonderlijke bijdrage levert aan humanitaire missies over de hele wereld. De winnaars hebben met hun inzet een positieve invloed gehad op miljoenen mensen, en dit op alle gebieden van het menselijk handelen.

Hieronder volgen enkele voorbeelden van de inzet van deze winnaars.

Hij was gepassioneerd door geweldloze communicatie en bemiddeling en gaf les in deze technieken op zijn school en, na zijn pensionering, in gevangenissen in Senegal. In het voorjaar van 2010 bracht hij drie maanden door op de Westelijke Jordaanoever met het Oecumenisch Begeleidingsprogramma Palestina-Israël (EAPPI) om zich in te zetten voor vrede.

Al jaren zet hij zich actief in voor verslaafden en mensen in de laatste levensfase, onder meer door praatgroepen voor mannen in de gevangenis te leiden. Tegenwoordig geeft hij trainingen in emotionele intelligentie voor muzikanten en het grote publiek.

Hij is al meer dan vijftien jaar actief bij de vereniging AIDES in Frankrijk, waar hij schrijfworkshops begeleidt voor mensen die leven met hiv, welzijnsworkshops coördineert om hun sociale re-integratie en herstel te bevorderen, en deel uitmaakt van de redactieraad van REMAIDES, het tijdschrift van de vereniging. Hij is zich bewust van de uitdaging die het risico inhoudt om bepaalde mannen in een slachtofferrol te bevestigen. MKP heeft hem geholpen zich bewust te worden van deze moeilijkheid en heeft hem de nodige instrumenten aangereikt om autonomie en verantwoordelijkheid te bevorderen in een samenleving die bepaalde mensen snel kan uitsluiten.

Sinds zijn pensionering zet hij zich in voor twee verenigingen die worden gedreven door sterke menselijke waarden.
De eerste, Hôpi-Clown, organiseert clownvoorstellingen in kinderziekenhuizen. Daar verandert hij in ‘Bill’, de clown met de rode neus. Met zijn magische koffer, zijn ballonnen, zijn goocheltrucs, zijn verhalen en zijn liedjes gaat hij van kamer naar kamer om zieke kinderen en hun families een hart onder de riem te steken.